من و آدمها

لحظه هاتون طلایی

دقت کردین بعضی از آدمها چطور با اعتماد به نفس کاذبشون خودشون جدی گرفتن و به دیگران آسیب می زنن عیب ها و اشتباهات خودشون و به قول معروف ماست مالی می کنن و هپش دارن پشت سر بقیه حرف می زنن و عیب هاشون پررنگ میکنن و در واقع به کار غیبت کردن مشغولن نظر من اینه که اعتماد به نفس خوبه خوبیها و مثبت ها رو پررنگ تر دیدن خوبه اما نه فقط مال خودمون باید فکر کنیم با رفتارمون چی به سر مردم میاریم نکنه یه وقت با زندگی کسی بازی کنیم اگر کسی خوبه بزاریم خوب بمونه کاری نکنیم اون آدم پشت دستش داغ کنه و دیگه خوبی نکنه بزاریم نسل آدمهای خوب تو دنیا بمونه سر خودمون گرم کنیم تا حسادت کمتر سراغمون بیاد نمیگم من حسادت نمیکنم اما سعی می کنم یه لحظه خودم جای ادمها بزارم ببینم دوست دارم قضاوت بشم و تهمت زده بشه به من

به قول ارسطو آیا این کار درستی است ؟

نظرتون؟